Groenlinks moet in de oppositie

Een partij als GroenLinks zou zich de fundamentele vraag moeten stellen: waarom zijn wij eigenlijk voor GROEI? de volgende alinea is uit het nieuwe verkiezingsprogramma geplukt.

“Utrecht is volop in ontwikkeling. De stad groeit. Dat is niet zo vreemd want Utrecht is een gewilde woon- en werkplek. GroenLinks zet zich in om de stad aantrekkelijk te houden. Tegelijk bieden we ruimte aan groei, nieuwbouw en hergebruik van panden. Helaas zit op dit moment de bouwsector in het slop”.

In 1972 verscheen het rapport van de Club van Rome “Grenzen aan de groei”. Ruim veertig jaar later bestaat GroenLinks het zich uit te spreken voor GROEi. Duurzame en organische groei, dat wel. Maar dat beweert tegenwoordig iedereen die voor economische groei is.

Waarom moet de stad Utrecht zo nodig groeien? Kunnen we niet beslissen dat er geen verdere uitbreiding meer plaatsvindt en geen verdere verdichting? Waarom moet elke vierkante meter in de stad bebouwd worden en waarom moet groen overal wijken voor steen, beton en asfalt? De werkelijke reden daarvan is dat de verkoop van bouwgrond (en erfpacht) een van de belangrijkste bronnen is van het geld dat nodig is om een topzwaar ambtelijke apparaat in stand te houden en de prestigeprojecten te financieren die door de ambtelijke bureaucratie worden bedacht. Maar dat terzijde.

GroenLinks ging in de gemeenteraad van 26 september 2013 mee met een motie om een parkeerkeervoorziening mogelijk te maken voor 50 parkeerplaatsen bij de Mereveldseweg. Een groene rustige fietsroute buiten de bebouwde kom. Horeca ondernemer Boerderij Mereveld wilde dat zo graag om bereikbaar te zijn voor steeds meer bezoekers die met de auto komen.

GroenLinks ging eind 2006 akkoord met het structuurplan stationsgebied: 205.000 m2 extra kantoren, 45.000 m2 extra winkels, 33.000 m2 extra cultuur, 70.000 m2 extra vermaak, 8.800 m2 hotels en ruim 6400 extra parkeerplaatsen. GroenLinks ging akkoord met de uitbreiding van wegen in Utrecht-west om het stationsgebied voor de auto beter bereikbaar te maken (bijvoorbeeld fly-over 24 Oktoberplein, uitbreiding Europaplein en uitbreiding Majellaknoop).

Hoe geloofwaardig ben je als groene partij als je niet tegen elke uitbreiding stemt van het aantal parkeerplaatsen in de stad en zeker in het landelijke gebied? En hoe betrouwbaar ben je als groene partij als je je niet keert tegen nog meer kantoren, nog meer winkels, nog meer asfalt en nog meer woningen ten koste van groen en ruimte?

GroenLinks heeft een probleem. GroenLinks is van oudsher een partij met een groene ideologie. Een groene ideologie die botst met een gemeentelijk beleid dat al tientallen jaren in het teken staat van expansie, ruimtelijke ontwikkeling en het faciliteren van steeds meer autoverkeer. GroenLinks zou vanuit haar idealen daar eigenlijk consequent actie tegen moeten voeren, maar binnen GroenLinks is er helaas een sterke stroming die aanstuurt op deelname aan het college.

Actievoeren tegen plannen van de gemeente én in het college zitten, dat gaat natuurlijk niet samen. In het college zitten betekent compromissen sluiten, verantwoordelijkheid nemen voor plannen en besluiten die eerder zijn vastgesteld en beleid aan het publiek uitleggen waar je als groene partij eigenlijk tegen bent of zou moeten zijn.

Een groene partij die ernaar streeft in het college te zitten trekt mensen aan die heel erg graag wethouder o.i.d. willen worden en stoot actievoerende burgers af. Daarmee gaat samen dat er een kloof groeit tussen de aanvankelijke idealen en het beleid waar de partij verantwoordelijkheid voor draagt. GroenLinks is na 8 jaar (met een korte onderbreking) in het college gezeten te hebben als groene partij totaal ongeloofwaardig geworden.

GroenLinks moet nu aan het publiek verkopen dat het groen is, terwijl het 8 jaar lang volop heeft meegewerkt aan de realisering van plannen die alles behalve groen zijn. En dat leidt dan tot verhalen over “duurzame” en “organische” groei, waarmee groei wordt recht gepraat waar de Club van Rome in 1972 al tegen waarschuwde. Vrome en broodje aap verhalen die moeten verhullen dat GroenLinks door in het college te willen zitten niets bereikt heeft en niets zal bereiken van waar GroenLinks voor staat.

Voor de groene idealen waar GroenLinks voor staat valt het te hopen dat GroenLinks niet in het college terugkeert, maar in de oppositie terecht komt. Kiezers die om GroenLinks geven zouden alleen op GroenLinks moeten stemmen als GroenLinks belooft niet in het college te zullen zitten en weer actie te zullen voeren.