Vreemdelinghaat, daar wordt enorm aan verdiend. En omdat daar zo goed aan te verdienen valt worden vreemdelingen, met name vluchtelingen, energiek afgeschilderd als onbetrouwbaar en gewelddadig. Hoe er aan vreemdelingenhaat verdiend wordt, daar heeft Claire Rodier een goed boekje over geschreven.
Claire Rodier is een Franse juriste die zich heeft gespecialiseerd in vreemdelingenrecht. Mede-oprichtster van Migreurop, een organisatie die zich het lot aantrekt van migranten die proberen zich in Europa te vestigen. Van haar hand verscheen in 2012 het boekje Xenophobie Business, a quoi servent les contrôles migratoires? Nog steeds zeer actueel.
Rodier beschrijft hoe enorm er wordt verdiend aan het vastzetten van vluchtelingen in detentie-centra, de gedwongen terugkeer van vluchtelingen en aan het buiten de grenzen van Europa houden van vluchtelingen uit Afrika en het Midden-Oosten. Het boekje is helaas niet in het Nederlands vertaald, wel in het Engels en in het Duits. Tegenlicht van de VPRO had daar op 8 mei 2014 een item over. Zie: https://tegenlicht.vpro.nl/artikelen/het-veiligheidscomplex. Zoiets als het militair-industrieel-complex, maar dan op het gebied van “veiligheid”.
Wat Rodier beschrijft is bar en boos. Het bewaken van de grenzen, het vastzetten en het doen terugkeren van vluchtelingen is booming business. Het domein van een groeiend aantal multinationals. Maar ook lokale ondernemers pikken een graantje mee. Bijvoorbeeld bij de bouw van detentiecentra en het rekruteren en opleiden van bewakingspersoneel.
De omvang van deze xenofobie business is volgens Rodier inmiddels zodanig dat het een invloedrijke pressiegroep is geworden die erin slaagt de politiek te bewegen tot een steeds strenger vluchtelingenbeleid, tot het eerder en langer vastzetten van vreemdelingen zonder papieren en tot steeds verdere uitbreiding van het bewakingsnetwerk aan de grenzen van Europa. Met dat doel worden vluchtelingen geframed als gelukzoekers die misbruik maken van onze gastvrijheid. Rodier heeft het met name over Frontex.
Rodier beschrijft vooral praktijken in de VS, Engeland en Frankrijk, waardoor je de kans krijgt om te denken of te hopen dat het toch in Nederland niet zo’n vaart zal lopen. Nou vergeet het maar. Als je een beetje gaat zoeken blijkt dat multinationals die Rodier beschrijft ook in Nederland vestigingen hebben, bijvoorbeeld het Amerikaanse G4S. Overheden maken gretig gebruik van de diensten van deze clubs. Gemeenteraden zouden daar een stokje voor kunnen steken.
Kortom: vreemdelingenhaat is in belangrijke mate het product van marketing, van opzettelijke beïnvloeding van de publieke opinie met het oogmerk flink aan vreemdelingenhaat te verdienen.
Zie voor G4S https://www.ftm.nl/artikelen/beveiligingsbedrijf-g4s-omstreden
Reacties zijn gesloten.